Historia Szkoły Podstawowej nr 17
Szkoła Specjalna w Piotrkowie powstała 1 września
1937 r
.
Konieczność zorganizowanie klas specjalnych w
Piotrkowie Trybunalskim wynikała z potrzeb
społecznych. W latach 30 – stych ubiegłego wieku, w
mieście czynnych było 12 szkół podstawowych, ale
wielu uczniów nie uczęszczało do nich
z powodów
odroczeń i zwolnień z obowiązku szkolnego. Potrzebę
istnienia placówki kształcenia specjalnego
dostrzegali nie tylko rodzice i nauczyciele ale
również władze oświatowe. Pierwszą Szkołę Podstawową
Specjalną w mieście zorganizował Stefan Kamocki,
absolwent Państwowego Instytutu Pedagogiki
Specjalnej w Warszawie. Obejmowała nauczaniem i
wychowaniem dzieci upośledzone z terenu miasta
Piotrkowa
i pobliskich okolic. W roku szkolnym
1937/38 szkoła prowadziła klasę I, do której
uczęszczało 31 uczniów.
W następnym roku 1938/39
były już dwie klasy (I i II), a w nich 54 uczniów i
dwoje nauczycieli: Stefan Kamocki i Zofia Babińska –
Iblowa. W tym też roku szkoła otrzymała lokal przy
ulicy 3 Maja 14. Prawie wszyscy uczniowie szkoły
pochodzili z rodzin, które nie posiadały stałego
źródła utrzymania. W tej sytuacji zorganizowano
akcję dożywiania dla wszystkich dzieci. Było to
możliwe dzięki dotacjom z Funduszu Pomocy Dzieciom
Najbiedniejszym. Z powodu braku podręczników i
pomocy szkolnych nauka opierała się głównie na
wycieczkach i zajęciach praktycznych. W czasie wojny
władze okupacyjne wydały rozkaz opuszczenia budynku
i umieściły w nim wojsko. Po krótkiej przerwie nauka
w Szkole Specjalnej została wznowiona, ale już w
suterenach gmachu Liceum im. Bolesława Chrobrego, a
w lutym 1940 roku przeniesiona do budynku szkoły
żeńskiej przy ulicy Słowackiego 9, gdzie trwała do
18 grudnia 1943 r.
W dwa tygodnie po wyzwoleniu p. Zofia.Basińska-Ibel
przystąpiła do ponownego uruchomienia placówki.
1 lutego 1945 r.zorganizowane zostały klasy I, II i
III z łączną liczbą 55 uczniów. Szkoła dysponowała
jedną izbą lekcyjną mieszczącą się w Szkole
Podstawowej nr 5 przy ulicy 3 Maja. Warunki lokalowe
wręcz utrudniały prowadzenie zajęć, dlatego w roku
szkolnym 1946/47 zawieszono działalność Szkoły
Specjalnej. Ale już w następnym roku wznowiła
działalność w odzyskanym budynku przy ul.3 Maja 14.
Nauka w tym budynku trwała do roku szkolnego
1969/70. Siedzibą Szkoły Specjalnej Nr 17 od 1970 do
2002 r. był gmach przy al.3 Maja 26. Budynek jest
własnością prywatną, dlatego władze miasta
postanowiły przyłączyć Szkołę Podstawową Nr 17 do
sąsiadującego budynku Specjalnego Ośrodka Szkolno –
Wychowawczego, gdzie funkcjonuje do dzisiaj.
W
swojej historii szkoła osiągnęła wiele sukcesów
będących efektem wspólnej, wytężonej pracy
nauczycieli i wychowawców. Niezwykle imponująco
przedstawia się kolekcja dyplomów, wyróżnień i
nagród zdobytych przez uczniów w konkursach
plastycznych i Spartakiadach Szkół Specjalnych.
Najważniejsze wydarzenia w życiu szkoły to:
W okresie istnienia szkoły funkcję dyrektora sprawowali:
